Για την κατάντια δε φταίει μόνο ένας, φταίνε όλοι

Οι «πράσινοι», μετά την νίκη στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, είναι σαν να ξέχασαν πως παίζεται το ποδόσφαιρο. Ποιος ευθύνεται για το αντιποδόσφαιρο και για ακόμη μία χαμένη σεζόν; Γράφει ο Ιάσονας Αλαφάκης.


Αρχικά, αξίζει να σημειωθεί πως και στο ντέρμπι με τον «αιώνιο» αντίπαλο, ο Παναθηναϊκός έπαιξε το ίδιο άσχημο ποδόσφαιρο, απλά κατάφερε να σκοράρει στις δύο φάσεις που έκανε. Σε όλον τον αγώνα ήταν πίσω από την μπάλα και αμυνόταν, ελπίζοντας να μπορέσει να «χτυπήσει» στην κόντρα ή από κάποια στημένη φάση.

Τελικά, κατάφερε να πάρει το αποτέλεσμα, χαρίζοντας ελπίδες και χαμόγελα στα πρόσωπα των οπαδών τους. Στα αποδυτήρια, οι παίκτες ζητούσαν πριμ από τον πρόεδρο της ομάδας, ο οποίος υποσχέθηκε πως θα τα δώσει αν προκριθούν απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννενα.

Μόλις τέσσερις μέρες μετά, ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε στους Ζωσιμάδες για να αντιμετωπίσει τα Γιάννενα για το Κύπελλο. Το ματς άρχισε με τον καλύτερο τρόπο, αφού το τριφύλλι σκόραρε στα πρώτα λεπτά και μετά δεν έκανε απολύτως τίποτα. Δέχθηκε δύο γκολ και κατάφερε να χάσει. Λίγες μέρες μετά, στο ίδιο γήπεδο έκανε το μοναδικό καλό του ημίχρονο μετά από τον αγώνα κόντρα στον Ατρόμητο (6/2), όμως και πάλι κατάφερε να μην πάρει την νίκη. Απέναντι στην ΑΕΚ έκανε ίσως και το χειρότερο ματς σε ντέρμπι τα τελευταία χρόνια, καθώς είχε ουσιαστικά μία ευκαιρία, που την έκανε γκολ και δέχθηκε μία ευκαιρία, παίρνοντας το «Χ». Τέλος, στη Λεωφόρο απέναντι στα Γιάννενα, ο Παναθηναϊκός έπαιζε για να σώσει την χρονιά, και κατάφερε να χάνει 0-2 από το 10'. Παρόλα αυτά, πάλι έπαιζε πίσω από την μπάλα και δεν δημιούργησε κάποια ευκαιρία.

Έτσι, από την στιγμή που έχει έρθει ο Μπόλονι, το τριφύλλι παίξει ουσιαστικά μόνο 45 λεπτά ποδοσφαίρου. Μπορεί να έπαιρνε τα αποτελέσματα, όμως ήταν σίγουρο με αυτόν τον τρόπο δε θα πήγαινε πολύ μπροστά.

Κι εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα. Ποιος φταίει; Φταίνε οι παίκτες; Φταίει ο Μπόλονι; Φταίει η διοίκηση; Το πιο πιθανό είναι ένας συνδυασμός.

ΟΜΑΔΑ


Σίγουρα φέρουν μεγάλη ευθύνη, όμως αποτελούν τον τελευταίο τροχό της αμάξης. Παίκτες που θα έπρεπε να κάνουν την διαφορά θεωρητικά, θυμίζουν παλαίμαχους, όπως ο Μακέντα και ο Βιγιαφάνιες. Υπάρχουν παίκτες που σε κανονικές συνθήκες δε θα αγωνίζονταν καν στον Παναθηναϊκό. Υπάρχουν τα «μωρά του Δώνη» που πλέον θα έπρεπε να κουβαλάνε την ομάδα, αλλά είναι ξεκάθαρο πως δεν μπορούν (Χατζηγιοβάνης, Μπουζούκης, Χατζηθεοδωρίδης). Ευτυχώς, υπάρχουν και εξαιρέσεις που δίνουν πάντα το 110%, όπως ο Διούδης, ο Μολό και ο Βέλεθ, όμως είναι ξεκάθαρο πως δεν αρκούν τρεις παίκτες.

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ

Ο Μπόλονι προσπαθεί να μετατρέψει τον Παναθηναϊκό στην Ατλέτικο Μαδρίτης της Ελλάδας. Παίζει αμυντικά, πίσω από την μπάλα, ελπίζοντας πως θα καταφέρει να μην δεχθεί γκολ και να χτυπήσει στην κόντρα ή από στημένη φάση. Το πρόβλημα είναι πως η Ατλέτικο, αρχικά, αγωνίζεται με αυτόν τον τρόπο για χρόνια, είναι όλοι μαθημένοι να παίζουν έτσι. Και φυσικά, η μεγαλύτερη διαφορά, η ποιότητα. Με παίκτες όπως ο Σουάρεζ, ο Φέλιξ, ο Λιορέντε, ο Σαούλ. ο Λεμάρ, ο Λόντι, ξέρεις πως δε θα δεχτείς γκολ και ξέρεις πως και μισή τελική να κάνεις, θα σκοράρεις. Όπως με παίκτες όπως ο Μακέντα, ο Καρλίτος και ο Ιωαννίδης, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ελπίζεις.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Είναι γνωστό πως όταν υπάρχει πρόβλημα στην κορυφή του συλλόγου, τότε θα υπάρχει σε κάθε τμήμα. Όταν ο πρόεδρος της ομάδας δεν ενδιαφέρεται, είναι αδύνατο να δημιουργηθεί μία ομάδα που να κυνηγάει κούπες και Ευρώπη. Όταν οι προπονητές αλλάζουν σαν τα πουκάμισα (Φερέιρα, Ρότσα, Φάμπρι, Βονόρτας, Αναστασίου, Στραματσόνι, Ουζουνίδης, Δώνης, Πογιάτος, Συλαϊδόπουλος, Μπόλονι), όταν οι καλύτεροι σου παίκτες φεύγουν σε γελοίες τιμές (Μπεργκ, Βλαχοδήμος), όταν δεν υπάρχει κανένα πλάνο, κανένα όραμα, καμία όρεξη γίνεται φανερό πως το τριφύλλι κάθε χρόνο θα μένει μόνο με το όνειρο.

Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει η κατάσταση του συλλόγου είναι άμα υπάρξουν αλλαγές... Μεγάλες αλλαγές.

Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο facebook
Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο twitter
Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο instagram
Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο youtube

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.