Μια αισιόδοξη ματιά στον Πογιάτος κι ο Στραματσόνι που ΔΕΝ κατέστρεψε τον Παναθηναϊκό

Ο Στέφανος Αλαφάκης γράφει για την θετική πλευρά της πρόσληψης Πογιάτος, την παντελώς ανούσια κριτική που ασκείται από τώρα και τον Στραματσόνι ο οποίος… ποτέ δεν κατέστρεψε τον Παναθηναϊκό!


Εποχή Πογιάτος κι επίσημα λοιπόν, με την πλειοψηφία του κόσμου του τριφυλλιού να μην βλέπει με καθόλου καλό μάτι την πρόσληψη του Καταλανού τεχνικού. Σίγουρα η αποχώρηση του Γιώργου Δώνη, ενός ανθρώπου που έχει γράψει την δική του ιστορία στον Παναθηναϊκό και άφησε έργο αυτή την διετία, δεν ικανοποίησε κανέναν. Νομίζω πως όλοι συμφωνούμε ότι οι λόγοι της αποπομπής του δεν είναι αγωνιστικοί και πως άξιζε την ευκαιρία να ολοκληρώσει το πρότζεκτ του.

Είναι διαφορετικό όμως να διαφωνούμε με την αποχώρηση του Δώνη και διαφορετικό να κριτικάρουμε τον Πογιάτος προτού τον δούμε στην ομάδα. Η καταστροφολογία έχει ξεκινήσει πριν ακόμα από την παρουσίασή του, δίχως κανέναν απολύτως λόγο. Ο Ντάνι Πογιάτος δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για τις αποφάσεις του Αλαφούζου, για την φυγή του Δώνη, για τα όσα έγιναν στο Τριφύλλι. Ο Πογιάτος έρχεται να κάνει την δουλειά του και θα πρέπει να κριθεί ΜΟΝΟ γι'αυτή.

Πέρα από το ότι διαδέχεται τον λατρεμένο Δώνη βέβαια, ένας άλλος λόγος που έχει προκαλέσει την οξεία κριτική είναι το βιογραφικό του. Το γεγονός πως δεν έχει υπάρξει ποτέ πρώτος προπονητής σε αντρική ομάδα. Κι εδώ λοιπόν, άπαντες συμφωνούμε πως η επιλογή του ενέχει ρίσκο. Φυσικά ούτε γι'αυτό ευθύνεται ο Πογιάτος, αλλά αυτός που τον επέλεξε. Ωστόσο, το ρίσκο δεν σημαίνει ότι θα φέρει και αποτυχία.

Καλό θα ήταν να κρατήσουμε στο μυαλό μας δύο πράγματα. Πρώτον, ο Πογιάτος είναι ένας Καταλανός τεχνικός ο οποίος βρισκόταν στις Ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης, όπου κατά κανόνα προπονούν ονόματα όπως οι Ραούλ, Γκούτι κτλ. Μια Ρεάλ λοιπόν που εμπιστεύεται τα τμήματα υποδομής της σε παλιούς «θρύλους» του Συλλόγου, δίνει μια σημαντική θέση σε έναν Καταλανό. Μάλλον κάτι σημαίνει αυτό, για τις γνώσεις και την ποιότητα του Πογιάτος.

Δεύτερον, το πλάνο με τον προπονητή που έχει δουλέψει μόνο στα μικρά κλιμάκια κι έρχεται με «δίψα» και κίνητρο, υπήρχε στον μυαλό του Γιάννη Αλαφούζου από το 2015. Τότε, πρώτο φαβορί για την αντικατάσταση του Αναστασίου ήταν ο Βέλιμιρ Παούνοβιτς, ο οποίος είχε κάνει εξαιρετική δουλειά στις μικρές Εθνικές της Σερβίας. Εν τέλει η περίπτωσή του δεν προχώρησε, με τον Στραματσόνι να αναλαμβάνει τον «πράσινο» πάγκο.

Και μιας και θίξαμε το όνομα του Ιταλού τεχνικού, ας πούμε δύο λόγια και για το πέρασμά του από το τριφύλλι. Μέχρι και σήμερα ακούμε συνέχεια για τον «Στραματσόνι που κατέστρεψε τον Παναθηναϊκό». Φυσικά η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση μ'αυτό τον ισχυρισμό, κάτι που γίνεται πολύ εύκολα αντιληπτό. Σε επίπεδο στελέχωσης, ο Στραματσόνι εκμεταλλεύτηκε άριστα το μπάτζετ ΠΟΥ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ από την διοίκηση, φτιάχνοντας ένα εξαιρετικό για τα εγχώρια δεδομένα ρόστερ.

Λεντέσμα, Μολέδο, Χουλτ, Γουακάσο, Ιμπάρμπο, Εμποκού, Βιγιαφάνιες, Λέτο, Μπεργκ. Μιλάμε για το -μακράν- κορυφαίο ρόστερ της ομάδας την εποχή του Γιάννη Αλαφούζου. Σε αγωνιστικό επίπεδο παρουσίασε μια ομάδα η οποία μέχρι το 75' «πέταγε» σε κάθε παιχνίδι. Εξαιρετικό ποδόσφαιρο, συντριπτική κατοχή και συνεχόμενες ευκαιρίες. Απ'την άλλη, στα αρνητικά ήταν το «σκάσιμο» της ομάδας στα τελευταία λεπτά των αγώνων αλλά και η… παροιμιώδης αστοχία στις τελικές. Ενδεικτικά, δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα 1-1 με την Βέροια, όπου στο πρώτο 45λεπτο ο Παναθηναϊκός έχει παίξει ίσως το… καλύτερο ημίχρονο της ιστορίας του και το σκορ θα μπορούσε να ήταν -χωρίς υπερβολή- 0-4.

Το πρόβλημα λοιπόν ήρθε όταν η ομάδα έριξε κατακόρυφα την απόδοσή της, με αποτέλεσμα να «σέρνεται» μέχρι και το τέλος της σεζόν. Πότε έγινε όμως αυτό; Όταν η διοίκηση «πάγωσε» τις πληρωμές και οι παίκτες άρχισαν να μένουν απλήρωτοι. Τότε πολλοί από αυτούς έπαψαν να θυμίζουν τους παίκτες που εντυπωσίασαν μέχρι εκείνο το σημείο και απλώς… υπήρχαν μέσα στο γήπεδο. Τα αποτελέσματα γνωστά, με το κλίμα στην ομάδα να διαταράσσεται, τον Ολυμπιακό να ρίχνει «τριάρα» στο Καραϊσκάκη και τον Στραματσόνι τελικά να απολύεται.

Λυπάμαι, αλλά εγώ δεν μπορώ να χρεώσω την «καταστροφή της ομάδας» σε έναν προπονητή που έκανε ιδανική αξιοποίηση του μπάτζετ που του δόθηκε, επειδή απλώς ο ιδιοκτήτης έπαψε στην συνέχεια να πληρώνει. Ο Στραματσόνι αντιμετωπίστηκε και κρίθηκε πολύ άδικα από τον κόσμο και το ίδιο πάει να γίνει και με τον Πογιάτος, πριν καν κάνει την πρώτη του προπόνηση με την ομάδα!

Ο Πογιάτος έρχεται και αναλαμβάνει έναν Παναθηναϊκό με εξαιρετικό κορμό, με νεαρούς παίκτες από τις Ακαδημίες που ουσιαστικά είναι… η δουλειά του να τους αναπτύσσει και με πολύ στοχευμένες μεταγραφές από τον Τσάβι Ρόκα. Ο «πράσινος» τεχνικός διευθυντής μπορεί να κριθεί αρνητικά για την σχέση του με τον Δώνη και για τους χειρισμούς που έκανε, αλλά δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει πως έχει «μάτι». Φάνηκε από τους Ανουάρ και Νάγκι και… επιβεβαιώνεται από κάθε μεταγραφική κίνηση που γίνεται.

Συνοψίζοντας, δεν προδικάζω πως η εποχή Πογιάτος θα είναι επιτυχημένη και θα φέρει τίτλους και διακρίσεις. Ταυτόχρονα όμως, δεν προδικάζω σε καμία περίπτωση πως θα είναι ένας αποτυχημένος προπονητής που… δεν θα βγάλει παρέλαση. Θεωρώ πως έχει ικανότητες (αλλιώς δεν θα βρισκόταν στην Ρεάλ, έστω και στις Ακαδημίες), έχει πλάνο και έχει δίπλα του έναν άνθρωπο που στελεχώνει ιδανικά το ρόστερ, πάνω στα «θέλω» του.

Προσωπικά λοιπόν βλέπω με αισιοδοξία την νέα εποχή και ευελπιστώ η εικόνα της ομάδας μέσα στους αγωνιστικούς χώρους να με δικαιώσει. Στην τελική, αυτό θέλουμε όλοι: να δούμε τον Παναθηναϊκό να παίζει ωραίο ποδόσφαιρο, να παίρνει νίκες και να επιστρέψει εκεί που είναι η φυσική του θέση: στην κορυφή!


Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο facebook
Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο twitter
Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο instagram
Ακολούθησε το ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ στο youtube

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.