Bigger picture

Ο Παναθηναϊκός έχασε σε άλλο ένα εκτός έδρας ματς και η πλειοψηφία των οπαδών θέλει το «κεφάλι» του κόουτς Πασκουάλ. Μακάρι όμως να ήταν αυτό το μόνο πρόβλημα, και αυτή η λύση. Του Emperor.



Περί ρόστερ: Χωρίς περιστροφές, χωρίς σάλτσες, το ρόστερ είναι απλώς χειρότερο από πέρσι. Με την απώλεια Τζέιμς και Σίνγκλτον ο Παναθηναϊκός έχασε τους δυο απ τους τρεις καλύτερους παίκτες του, ενισχύοντας παράλληλα τον άμεσο ανταγωνισμό του. Ήρθαν διάφοροι παίκτες στη θέση τους (Λάνγκφορντ, Τόμας, Παπαγιάννης, Λάσμε), εγνωσμένης αξίας μεν, όχι «λαχεία», αλλά δεν αρκούν για να καλύψουν το κενό τους. Γιατί είναι καλοί, αλλά όχι πρωτοκλασάτοι. Ποιότητα, όχι ποσότητα. Κατά τα άλλα, το ρόστερ παραμένει αρκετά καλό ώστε να μη θεωρείται επισφαλής η συμμετοχή στα playoff.

Αγωνιστικά: Η ομάδα υποφέρει από έλλειψη σουτ, καθώς ο μόνος σουτέρ που έχει είναι ο Λοτζέσκι. Ο Λεκαβίτσιους και ο Τόμας μπορούν να σουτάρουν, αλλά δε θεωρούνται κλασικοί σουτέρ, παρά τα εξαιρετικά ποσοστά του δεύτερου. Το λάθος εδώ έγκειται στον σχεδιασμό όπου επιλέχτηκε να μείνει ο slasher Παππάς και να μην έρθει ένας 3&D παίκτης όπως ο Κόπονεν. Για δείτε λίγο τι κάνει ο Κούριτς στη Μπαρτσελονα... Τέτοιον παίκτη χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός να δέσει την περιφέρεια, μαζί με τον Καλάθη. Ο οποίος Καλάθης και στο χειρότερο ντεφορμάρισμα της νεότερης καριέρας του με τον Παναθηναϊκό είναι αυτό το διάστημα, και η ομάδα χτίστηκε έχοντας ως δεδομένη την πολύπλευρη προσφορά του μετά το νέο συμβόλαιο. Bad timing, Nick.

Το θετικό παρ' όλα αυτά είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει εδώ και δύο σεζόν ένα πλάνο, μια ταυτότητα, έναν προπονητή. Τα οποία του απέφεραν δύο πλεονεκτήματα έδρας στην Ευρωλίγκα. Όνειρο απατηλό την περίοδο 2012-16. Τη μία χρονιά αποκλείστηκε από την ασφυκτική άμυνα της καλύτερης Φενέρμπαχτσε που είχε χτιστεί, για να το σηκώσει στην Πόλη, την άλλη έπεσε πάνω στο Πεπρωμένο: ο Ντόνσιτς έπρεπε να τα πάρει όλα πριν φύγει να γίνει θρύλος στο ΝΒΑ. Ό,τι υπήρχε στην Ευρώπη, όλα. Εγχώρια; Ο απολογισμός μας είναι δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Σχεδόν το απόλυτο.

Σε αντίθεση με το πρόσληψη-απόλυση ανίκανων προπονητών με χειρότερα ρόστερ που βλέπαμε λοιπόν τα προηγούμενα χρόνια, τώρα υπάρχει σταθερότητα. Επαγγελματισμός, σύστημα. Μέσα από αυτό περνάνε και διαχειρίζονται όλες οι νίκες και οι ήττες, αυτό είναι το άλφα και το ωμέγα του σοβαρού οργανισμού. Θα ήθελα να χρησιμοποιήσω σε αυτό το σημείο ένα τσιτάτο του Μπραντ Στίβενς, του οποίου η ομάδα επίσης δεν έχει αρχίσει καλά τη σεζόν: «Σαν προπονητής πιστεύω ότι αυτό είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει να κατακτήσουμε: η δυνατότητα να συνεχίζεις ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.» Μοιάζει ταιριαστό και στη δική μας κατάσταση. Γιατί να απολυθεί ο προπονητής, πόσο μάλλον στη μέση της σεζόν; Γιατί να πάνε στα σκουπίδια δύο χρόνια στησίματος και σχετικής επιτυχίας, επειδή πολύς κόσμος είναι επιφανειακός/παρορμητικός και τον ενοχλεί τώρα μια κακή ήττα απ την Κίμκι; (Mεταξύ άλλων κακών εμφανίσεων και ηττών, αλλά πάντα το πιο πρόσφατο αποτέλεσμα, θετικό η αρνητικό είναι αυτό που μένει στον κόσμο και από εκεί πηγάζουν οι εκάστοτε γενικές υπερβολές). Πέρσι άλλωστε χάσαμε πολύ ευκολότερα απ την Κίμκι. Για την ακρίβεια, ποτέ δε την έχουμε κερδίσει εκτός έδρας. Το θυμάται κανείς το περσινό, το αναφέρει; Ήρθε τότε η καταστροφή; Όχι. Η τέταρτη θέση ήταν αυτή που μέτρησε. Εάν τώρα αυτή η αχρείαστη, αλλά μη καταστροφική ήττα προκαλέσει τέτοια ανατάραξη στο οικοσύστημα, με την απόλυση του προπονητή, τότε είναι που θα τη θυμόμαστε. Ο ήλιος δεν περιστρέφεται γύρω απ' τη γη, και ο Παναθηναϊκός δεν είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης επειδή ήταν η/και επειδή τον υποστηρίζουμε. Είναι χαρά και τιμή μας να έχουμε έναν προπονητή σαν τον κύριο Πασκουάλ να δουλεύει εδώ, όπως είναι για τον Ολυμπιακό ο Μπλατ. Και σε αυτή τη θεματική, περί Σλούκα, καλά τα όνειρα, αλλά βάλτε τον εαυτό σας στη θέση του: φύγατε απ τη χώρα σας, βρήκατε δουλειά με καλύτερα χρήματα σε άλλη χώρα, φτιάξατε νέα ζωή εκεί, δουλέψατε σκληρά και ανεβήκατε στην ιεραρχία μέχρι να φτάσετε νούμερο ένα, έχοντας το καλύτερο αφεντικό της μπίζνας. Πώς θα φαινόταν η επιλογή να γυρίσετε πίσω στη χώρα σας με τα ίδια η λιγότερα χρήματα, σε χειρότερη «εταιρεία», που έχει ήδη άλλον «υπάλληλο» στον ίδιο διευθυντικό ρόλο; Μακάρι να μας τρελάνει όλους. Γιατί περί «τρέλας» θα πρόκειται.

Για να επιστρέψουμε στα αγωνιστικά, τα αποτελέσματα είναι μεν σημαντικά, αλλά ως σύνολο, όχι μεμονωμένα. Η σεζόν δεν έχει τελειώσει και καλό θα ήταν να μη την «τελειώνουν» οι οπαδοί, μπασκετικά όμως στην πιο ανταγωνιστική Ευρωλίγκα της δεκαετίας (τουλάχιστον), και σε συνάρτηση με τα τεράστια αγωνιστικά θέματα της ομάδας, που οφείλονται κατά κύριο λόγο στον σχεδιασμό, είναι λογικά τα αρνητικά αποτελέσματα.

Ακόμα κι αν η διοίκηση κρίνει ως αποτυχημένο τον κόουτς, ας μη τον ανανεώσει απ' το καλοκαίρι και ας στήσει την ομάδα απ την αρχή, κάτι που φαίνεται να υπήρχε σαν σκέψη με τις επιλογές των ξένων το περσινό καλοκαίρι. Περιττό βέβαια να ειπωθεί ότι η συμμετοχή στα playoff με αξιώσεις και τα πρωταθλήματα Ελλάδος δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένα. Αλλά έστω ότι δεν αρκούν, με την τωρινή κατάσταση. Έστω ότι «Παναθηναϊκός είμαστε», δεν κινδυνεύει από τίποτα η ομάδα. Αν υπάρξει πλάνο, και όχι βιασύνη, όπως τώρα, δεν υπάρχει πράγματι λόγος ανησυχίας. Να είναι βέβαια όμως καλύτερο απ το τωρινό... που απ' τη στιγμή που καλύτερος διαθέσιμος προπονητής δεν υπάρχει, απλώς δεν γίνεται. Άρα, θα υποθηκεύσουμε το μέλλον μας για μερικές πρόσκαιρες νίκες που κατά πάσα πιθανότητα δε θα έχουν αντίκρισμα, με τις δυνατότητες του φετινού ρόστερ. Άλλωστε, το τι αναταράξεις προκαλεί η απόλυση του προπονητή/απώλεια πλάνου σε έναν οργανισμό σε αυτό το επίπεδο, μπορεί κανείς να το διαπιστώσει και μόνος του στη φθίνουσα πορεία της Μπαρτσελόνα από το 2016 και μετά, για παράδειγμα. Για να καταφέρει τώρα να ξαναμπεί στα playoff, που για μας είναι άλλος ένας Απρίλιος, έχει διπλασιάσει φέτος το ήδη υπέρογκο μπάτζετ της. Ή στο ότι η ιστορική Μακάμπι Τελ Αβίβ, πρωταθλήτρια το 2014, βλέπει από το 2015 τα playoff με το κυάλι. Έχουν καλούς παίκτες, ικανό μπάτζετ, πρόεδρο που πονάει την ομάδα, αλλά γιατί αποτυγχάνουν έτσι; Γιατί δεν έχουν πλάνο. Bonus: Η τραγελαφική εικόνα των οπαδών της να αποθεώνουν τον νέο προπονητή επειδή νίκησε εντος έδρας(!) τη Μπαγερν Μονάχου(!!!). Μακριά από μας.










Ανδρέας Τσαβαλιάς

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.