Γιαννακόπουλος: "Με τον πατέρα μου στην ΠΑΕ θα είχαμε σηκώσει ευρωπαϊκά!"

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος μίλησε για τον πατέρα του, Παύλο, την συμβουλή του που θα κρατήσει αλλά και το τι θα συνέβαινε αν είχε αναλάβει την ΠΑΕ, κάνοντας λόγο για ευρωπαϊκούς τίτλους!


Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στο τρίτο μέρος της συνέντευξής του στο «sdna»:

Μέσα στη θλίψη της απώλειας του πατέρα σου, ένιωσες περήφανος που ήταν ο δικός σου άνθρωπος αυτός που έφυγε με τιμές που δεν έχει γνωρίσει κανείς άλλος άνθρωπος στον ελληνικό αθλητισμό;

"Τίποτα δεν μπορεί να μειώσει τη στεναχώρια και τη θλίψη όταν χάνεις έναν δικό σου άνθρωπο. Πόσω δε όταν είναι ο γονιός σου. Νομίζω ο πατέρας μου είχε κερδίσει αυτόν τον σεβασμό από όλους. Αλλά, σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι απαλύνει τον πόνο."

Ένωσε όλους τους μεγάλους, ακόμα και αντιπάλους στο φινάλε...

"Ο πατέρας μου δεν είχε έχθρες. Αντιπάλους είχε στον εκάστοτε στίβο, αλλά νομίζω πως πάντα τους αντιμετώπιζε με σεβασμό και αντιμετωπιζόταν και με σεβασμό. Άρα, δεν βρίσκω και κανένα λόγο να μην γινόταν αυτό το οποίο έγινε."

Αποτυπώνει, όμως και το μεγαλείο του ανθρώπου;

"Να έχεις πετύχει όλα αυτά που πέτυχε ο πατέρας μου από το μηδέν, καταφέρνοντας κιόλας να μην έχεις κάνει εχθρούς, σίγουρα είναι κάτι αξιοθαύμαστο."

Ποια είναι η πρώτη εικόνα που σου έρχεται στο μυαλό όταν τον θυμάσαι;

"Στιγμές που περνούσαμε οι δυο μας. Προσωπικές στιγμές."

Τι είναι αυτό που θα κρατήσεις για μια ζωή από τον Παύλο; Τι σε δίδαξε κυρίως στη ζωή, όχι στον αθλητισμό. 

"Το να είμαι μετρημένος στη ζωή μου, που ενδεχομένως μέχρι τώρα να μην το έκανα."

Αυτό είναι κάτι που σε έχει σημαδέψει και θα ήθελες να το αλλάξεις;

"Σίγουρα οι συμβουλές ενός γονιού είναι πάντα για το καλό. Τις ακούς, τον έχεις δίπλα σου, δεν δίνεις πολλές φορές σημασία. Όταν έναν άνθρωπο τον χάσεις, εκεί αρχίζεις και δίνεις μεγαλύτερη αξία και μεγαλύτερη προσοχή, σε αυτά τα οποία σου είχε πει ή τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω. Βλέπω ότι σε πάρα πολλά, αν όχι σε όλα, είχε δίκιο."

Υπάρχει κάτι που το αισθάνεσαι βάρος, γιατί δεν πρόλαβες να του το πεις ή να του το δείξεις;

"Όχι, όχι. Τον πατέρα μου είτε τελείωνα τη δουλειά στις 14:00, είτε στις 23:00, λόγω του ότι μέναμε και κοντά, δεν υπήρχε μέρα, που να μην πάω να τον δω. Άρα, όχι δεν μου έχει μείνει κάτι."

Αυτό είναι και ένα μάθημα, για όλους μας σε σχέση με τους γονείς μας, να είμαστε πάντα δίπλα τους.

"Έτσι είναι. Εκείνοι υπάρχουν, μεγαλώνουν. Εμείς έχουμε τις υποχρεώσεις μας, τις οικογένειές μας όσοι έχουμε, τις δουλειές μας. Πολλές φορές δεν δίνουμε βάση και ξυπνάμε μια μέρα και δεν είναι εκεί. Ευτυχώς νιώθω ότι δεν έμεινε κάτι, το οποίο να μην είχε ειπωθεί ανάμεσά μας."

Ποια είναι τα στοιχεία που έχεις πάρει από τον Παύλο;

"Τα στοιχεία που έχω πάρει... Ίσως να μην είμαι εγώ αυτός που θα έπρεπε να το πει αυτό, αλλά οι κοντινοί μου άνθρωποι."

Κάποια στιγμή είχε πει ο Παύλος ότι έχεις πάρει από τον κύριο Θανάση πολλά στοιχεία, κυρίως στο εκρηκτικό ταμπεραμέντο.

"Εντάξει, πάντα ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος, ο οποίος δεν έπραττε σε πρώτο χρόνο. Πάντα καθόταν, τα σκεφτόταν δύο και τρεις φορές, ώστε να πάρει τη σωστή λύση και τη σωστή απόφαση. Βέβαια, αυτό το έκανε σε προχωρημένη ηλικία. Δεν έχω τη γνώση να ξέρω τι έκανε σε μικρότερες ηλικίες, όπως είμαι εγώ τώρα ή παλαιότερα. Αλλά, θέλω να πιστεύω ότι και εγώ μεγαλώνοντας, όπως και ο κάθε άνθρωπος, έχει μεγαλύτερη εμπειρία και παίρνει πιο σωστές και πιο μετρημένες αποφάσεις."

Αυτή τη στιγμή, για να περάσω σε ένα παναθηναϊκό θέμα, η καταμέτρηση τίτλων δείχνει 29-9. Έχει 29, έχεις 9, αλλά έχει έξι ευρωπαϊκά. 

"Δεν θα μπορούσα ποτέ να δω ανταγωνιστικά τον πατέρα μου. Οπότε 29 και 9 ίσον 38. Αυτό θα απαντήσω."

Σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις που είχε δώσει ο Παύλος, είχε πει ότι θέλει να δει τον εγγονό του που έχει και το ίδιο όνομα, στην κεφαλή του Παναθηναϊκού. 

"Εγώ έξι χρόνια μετά δεν ξέρω αν μετανιώνω ή όχι, που μπλέχτηκα στον Παναθηναϊκό. Σίγουρα έχει τα καλά του, σίγουρα έχει και τα κακά του. Δεν θα προτρέψω τον γιο μου, ούτε την κόρη μου, να ασχοληθούν με τον Παναθηναϊκό. Στο γήπεδο τους παίρνω. Θέλω να ζήσουν και να καταλάβουν και τα καλά και τα άσχημα του αθλητισμού και όταν έρθει η ώρα να αποφασίσουν μόνοι τους."

Δεν έχεις φανταστεί, όμως, να δεις μια μέρα το όνομα Παύλος Γιαννακόπουλος δίπλα στο «Πρόεδρος του Παναθηναϊκού»;

"Ακούγεται ωραίο, αλλά υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή και οφείλει ο κάθε γονιός να επιτρέψει στα παιδιά του να πάρουν τις αποφάσεις μόνα τους."

Αυτό είναι κάτι, που περνάει από το μυαλό όλου του κόσμου, οπότε θα σε ρωτήσω και εγώ, μιας και ήσουν πιο κοντά από όλους. Ποια πιστεύεις ότι θα ήταν η ιστορία αν το 1979 η ΠΑΕ είχε καταλήξει στα χέρια του;

"Με την τρέλα και την αγάπη που είχε για τον Παναθηναϊκό, πιστεύω ότι μπορεί να είχαμε πανηγυρίσει μέχρι και ευρωπαϊκούς τίτλους."

Είχε τέτοια τρέλα... όσο φαινόταν για τον Παναθηναϊκό;

"Όσο κι αν εγώ εξωτερικεύω περισσότερα πράγματα ή βλέπετε τον θείο μου να εκφράζεται περισσότερο... Την αγάπη για τον Παναθηναϊκό, που είχε ο πατέρας μου, δεν την έχω ούτε εγώ, ούτε ο θείος μου, ούτε κανένας από την οικογένειά μας."

Πώς μπορείς να το μετρήσεις αυτό;

"Έβλεπα μία πραγματική στεναχώρια για την ήττα για την ομάδα. Δεν τον ακουμπούσε καθόλου ο αντίκτυπος, που είχε πάνω του, δεν τον άγγιζε το προσωπικό κόστος παρά μόνο η ομάδα. Ενώ σε εμένα, μπορώ να πω ότι σε ένα βαθμό είναι και ο αντίκτυπος που έχει πάνω μου."

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.